| Arhitektura |
|
Aneks Muzeja vojne istorije u Drezdenu 
Četrnaestog oktobra 2011. u Drezdenu je otvoren Muzej vojne istorije, projekat dogradnje arhitekte Danijela Libeskinda (Daniel Libeskind). Prema riječima autora, njegova namjera nije bila da konzervira izgled fasade 135-godišnje zgrade i prosto joj doda savremenu dogradnju sa zadnje strane. Naprotiv, ono čemu se težilo je da se napravi smjeli prekid, fundamentalna dislokacija, da se prodre u istorijski arsenal i napravi jedno novo iskustvo. Arhitektura ovog objekta će natjerati javnost da sagleda koliko je sudbina njihovog grada isprepletana sa organizovanim nasiljem, vojnom istorijom i ratom. Moglo bi se čak govoriti i o izvjesnoj sličnosti ovog projekta s onim čuvenog Jevrejskog muzeja u Berlinu, koji je otvoren prije gotovo cijele decenije. Način pristupa je tretiran gotovo na identičan način; i jedan i drugi objekat se svojim izgledom sa velikom agresivnošću suprotstavljaju arhitekturi iz neposrednog konteksta, koja je uglavnom pre-modernistička. Takođe, oba nastoje da svojom dramatičnošću iznude pomjeranje tačke gledišta i jednu obnovljenu interpretaciju istorijskih događaja. Time bi se na neki način pokušalo uvesti jedno racionalno sagledavanje besmisla rata, razaranja i nasilja. "Razaranje Evrope i evropskih gradova od strane nacista u Drugom svjetskom ratu je dio priče o razaranju Drezdena. Ne može se razdvojiti holokaust od muzeja koji se bave sjećanjima iz istorije Njemačke i Drezdena", kaže Libeskind. Ovaj aneks drezdenskog Vojnog muzeja dramatično prekida simetriju stare fasade svojim masivnim petospratnim 200-tonskim klinom od stakla, betona i čelika, usijecajući se između centralnog i bočnog rizalita objekta. Otvorenost i transparentnost nove fasade simbolično kontrastira neprobojnosti i krutosti stare fasade, kao da želi da odslika prelaz na demokratiju i liberalizam sa totalitarizma prošlosti. Redizajn muzeja stvara novo okruženje koje bi trebalo da podstakne na razmatranje upravo te istorije u gradu koji je devastiran savezničkim bombardovanjem krajem Drugog svjetskog rata. Unutar klina na visini od oko 30 metara nalazi se platforma koja pruža fantastičan pogled na grad kakav je danas, dok je sam klin uperen u drugu stranu, prema pravcu bombardovanja, što stvara dramatičan prostor refleksije. Po Libeskindu, Drezden je grad koji je promijenjen u svom korijenu. Događaji iz prošlosti nisu tek obična fusnota, oni su od centralne važnosti za transformaciju grada danas. Unutra, u originalnom, klasičnom dijelu objekta, njemačka vojna istorija predstavljena je u hronološkom redu, ali sada je dopunjena, u novom otvorenom prostoru petospratnog klina, novim tematskim preispitivanjem društvenih sila i ljudskih impulsa koji stvaraju kulturu nasilja. Ovaj redizajnirani muzej je sada zvanični centralni muzej njemačkih oružanih snaga. Predviđeno je da sadrži izložbeni prostor od oko 2.000 kvadratnih metara, postajući tako najveći muzej u Njemačkoj. ISTORIJAT MUZEJA: Od osnivanja 1897. godine, drezdenski Muzej vojne istorije prvo je bio saksonski arsenal i muzej, nacistički muzej, sovjetski muzej i naposljetku istočnonjemački muzej. Danas je on muzej vojne istorije ujedinjene i demokratske Njemačke, a činjenica da se nalazi van istorijskog centra grada omogućila mu je da preživi savezničku kampanju bombardovanja na kraju Drugog svjetskog rata. Godine 1989, bez jasne ideje o organizaciji i uklapanju ovog muzeja u novu ujedinjenu državu, Vlada Njemačke odlučuje da se muzej zatvori. Do 2001. godine mišljenja su se promijenila i došlo je do inicijative o raspisivanju konkursa za dogradnju aneksa koji bi sadržao izložbu koja bi preispitala viđenje rata. Pobjednički rad Danijela Libeskinda svojom snažnom dramatičnom pojavom upravo je odslikao veliki kontrast novog demokratskog društva Njemačke u odnosu na istorijske stigme Drugog svjetskog rata, kao i odlučnost u raskidanju sa totalitarnom prošlošću. "Dramatični aneks je simbol uskrsnuća Drezdena iz pepela. Radi se o suprotstavljanju tradicije i inovacije, novog i starog", rekao je Danijel Libeskind. Glavni ciljevi |
